هدف این مقاله بررسی عوامل موثر بر احتمال نکول تسهیلات بانکی از جانب مشتریان و تعیین ضریب اهمیت هر یک از متغیرهای اصلی مرتبط با احتمال نکول می باشد. بدین منظور با استفاده از رگرسیون لاجیت، مدلی برای افزایش توانایی مدیران این بانک در جهت حل مشکل عدم بازپرداخت به موقع تسهیلات اعتباری ارائه شده است. نتایج نشان داد درآمد ماهیانه وام گیرنده، رابطه وام گیرنده با ضامن، سرمایه تحت ضمانت ضامن، تجربه و ثبات شغلی وام گیرنده، مدت زمان بازپرداخت وام و سابقه ارتباط وام گیرنده با بانک، اثر معکوس بر ریسک اعتباری و مبلغ وام اثر مستقیم بر ریسک اعتباری مشتریان دارند. پیشنهاد می شود در هنگام اعطای تسهیلات به مشتریان بانک، متغیرهای شناسایی شده در مدل نهایی مورد توجه قرار گیرند و با استفاده از مدل عرضه شده برای اعطای وام تصمیم گیری شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید, متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

زعفران یکی از محصولات کشاورزی است که در سال های اخیر مورد توجه کشاورزان افغانستان قرار گرفته است. با توجه به موقعیت استثنایی زعفران افغانستان در دنیا، بررسی تمایل کشاورزان این منطقه به تداوم کشت این محصول از اهمیت ویژه ای در توسعه این محصول و ارتقاء سطح جهانی آن برخوردار است. لذا هدف از انجام این پژوهش بررسی عوامل مؤثر بر تمایل به تداوم کشت زعفران در بین کشاورزان استان هرات افغانستان می باشد. آمار و اطلاعات این پژوهش از طریق ابزار پرسشنامه و مصاحبه ی حضوری با زعفران کاران استان هرات، به روش نمونه گیری تصادفی ساده با 202 نمونه در سال 1397 تهیه و میزان تمایل به تداوم کشت زعفران کاران به 4 گروه خیلی کم، کم، متوسط و زیاد طبقه بندی شد. نتایج به کارگیری الگوی لاجیت ترتیبی نشان داد متغیرهای عملکرد، قیمت، اندازه خانوار کشاورز، تجربه ی زعفران کاری و سرمایه در دسترس، اثر مثبتی بر افزایش تمایل به تداوم کشت این محصول توسط زعفران کاران دارند؛ درحالی که متغیرهای درآمد غیرکشاورزی، سن و نیروی کار در جهت معکوس بر تمایل به تداوم زعفران کاری اثرگذارند. در انتها پیشنهاداتی در جهت نیل به هدف پژوهش ارائه شده است. که ازجمله می توان به اعطای تسهیلات کم بهره به کشاورزان برای دسترسی آسان تر و ارزان تر به نهاده های تولید و به کارگیری تکنولوژی های نوین نظیر تجهیز آزمایشگاه ها، بهبود کیفیت بسته بندی ها و تجهیزات خشک کردن محصول اشاره کرد.

زمینه و هدف: رفتار زورگویی یکی از مشکلات روز افزون در بین نوجوانان بسیاری از مدارس در سطح جهان می باشد، که اخیراً مورد توجه پژوهش گران حوزه های روان شناسی و حتی جرم شناسی به دو صورت قلدری سنتی و سایبری قرارگرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان قلدری سنتی و سایبری در بین-نوجوانان دختر و پسر مقطع دبیرستان مدارس شهرهرات-افغانستان در سال 1396 در سه مقطع اول، دوم و سوم انجام شد. روش کار: این مقاله با روش کمی و با شیوه نمونه گیری تصادفی با استفاده از ابزار پرسشنامه از جمله پرسشنامه های قلدری (BS)، پاتچین وهیندوجا، ایلی نویز وآلوئوس در بخش های قلدری سنتی و سایبری با نرم افزارspss تحلیل شدند. نمونه پژوهش360 نفر از دانش آموزان مقاطع اول، دوم و سوم دبیرستان های شهرهرات بودند. نتایج: آزمون های تعقیبی (کروسکال والیس ومن ویتنی) با سطح معنی داری کمتر 05/0 و01/0 نشان داد که میزان قلدری سنتی و سایبری در بین دانش آموزان پسر نسبت به دانش آموزان دختر بیشتر است. از طرفی دیگر میان قلدری سنتی و بعد اجتماعی بین مقاطع دهم-یازدهم و یازدهم-دوازدهم تفاوت معنی داری وجود دارد، میانگین قلدری سنتی کلاس یازدهم از دوکلاس دهم و دوازدهم کمتر است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش بیانگر این بود که دانش آموزانی که پدران آن ها کشاورز هستند قلدری بیشتری نسبت به سایر مشاغل دارند. هم چنین شیوع قلدری در دانش آموزانی که مادران آن ها خانه-دارند نسبت به دانش آموزانی که مادران آن ها شاغل هستند کمتر است. تحصیلات پدر در شیوع قلدری دانش آموزان تاثیر ندارد. بعلاوه نتایج تحقیق نشان داد که شیوع قلدری سایبری در بین دانش آموزانی که مادران آن ها از تحصیلات بیشتری برخوردارند نسبت به مادران بیسواد بیشتر است.

به منظور مطالعه اثر کم آبیاری و رقم بر عملکرد و اجزای عملکرد سویا آزمایشی مزرعه ای در مرکز تحقیقات کشاورزی اردوخان استان هرات افغانستان (طول جغرافیایی "49 '11 ° 62 و عرض جغرافیایی "35 '20 ° 34) در سال زراعی 97-1396 اجرا شد. آزمایش به صورت کرت های خرد شده (اسپلیت پلات) در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار انجام شد. کم آبیاری در سه سطح شامل (70 (بدون تنش)، 90 (تنش ملایم) و 110 (تنش شدید) میلی متر تبخیر از تشتک کلاس A ) به عنوان عامل اصلی و رقم در چهار سطح شامل (گلوی، استاین، هانگ و ال دی04) به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که کم آبیاری تاثیر معنی داری بر تعداد غلاف در گیاه، تعداد دانه در غلاف، وزن 100 دانه، عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه و شاخص برداشت داشت. اثر رقم بر تمام صفات و اثر متقابل دو عامل تنها بر وزن 100 دانه معنی دار بود. نتایج نشان داد که کم آبیاری در 110 میلی متر تبخیر (تنش شدید) سبب کاهش معنی دار صفات شد. کمترین تعداد غلاف در گیاه (8/109 غلاف)، تعداد دانه در غلاف (4/2 دانه)، وزن 100 دانه (27/15 گرم)، عملکرد بیولوژیک (7363 کیلوگرم در هکتار)، عملکرد دانه (2899 کیلوگرم در هکتار) و شاخص برداشت (5/35%) در 110 میلی متر تبخیر به دست آمد. میانگین صفات در 70 (بدون تنش) و 90 میلی متر تبخیر (تنش ملایم) فاقد تفاوت معنی دار بود. رقم ال دی04 به دلیل داشتن حد مطلوبی از اجزای عملکرد، دارای بیشترین عملکرد دانه (3793 کیلوگرم در هکتار) بود. ضرایب همبستگی ساده صفات نشان داد که عملکرد دانه دارای همبستگی مثبت و معنی دار با عملکرد بیولوژیک، تعداد غلاف در گیاه، ارتفاع گیاه و تعداد دانه در غلاف بود. بر اساس این نتایج، کم آبیاری تا سطح 90 میلی متر تبخیر می تواند مورد توجه قرار گیرد.

کیفیت، هزینه و بهره وری سه عامل اساسی در دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی هستند، اگر کیفیت بهبود یابد، هزینه ها کاهش یافته و بهره وری افزایش می یابد. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی عوامل موثر بر بهبود کیفیت آموزش در دانشکده کشاورزی دانشگاه هرات می باشد. اطلاعات مورد نیاز پژوهش با روش پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه در سال 1400 گردآوری شد. نوع پژوهش حاضر کاربردی است که با روش توصیفی- همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر 850 تن از دانشجویان دانشکده کشاورزی دانشگاه هرات بود که با روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد 230 تن با استفاده از فرمول کوکران به عنوان نمونه مورد بررسی در تحقیق انتخاب شدند. روایی پرسشنامه با نظر متخصصان تایید شد و پایایی آن از ضریب تتای ترتیبی (93/0-84/0) و آلفای ترکیبی (94/0-89/0) طی فرایند پیش آزمون و با استفاده از نرم افزار پی ال اس محاسبه گردید و مورد تایید قرار گرفت. گویه های پژوهش از نوع ترتیبی بوده و با طیف پنج قسمتی لیکرت اندازه گیری شدند. روش تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آماره های میانگین، انحراف معیار و ضریب تغییرات، همچنین مدل معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که وضعیت کیفیت آموزش در دانشگاه هرات بر اساس 21 استاندارد که مورد بررسی قرار گرفت، میانگین 29/3 در طیف پنج قسمتی بدست آمد. بنابراین می توان گفت که وضعیت کیفیت آموزش در دانشکده کشاورزی هرات میانگین بالاتر از حد جامعه داشته و در حد قابل قبول است. نتایج حاصل از تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که از بین عوامل مورد بررسی، محتوای درسی با ضریب (474/0=β) وضعیت اساتید با ضریب (218/0=β) و روش تدریس با ضریب (134/0=β) بیشترین تاثیر را در بهبود کیفیت آموزش داشتند. در مجموع متغیر های وضعیت دانشجو، وضعیت استاد، وضعیت تجهیزات، رضایت، روش تدریس و محتوای آموزشی قادرند 47 درصد از تغییرات متغیر وابسته کیفیت را تبیین کنند.

مقدمه: رفتارهای خودتخریب گرایانه یکی از مشکلات مهم سلامت روان است که می تواند تأثیرات عمیقی بر زندگی فردی و اجتماعی داشته باشد. این پژوهش با هدف ارزیابی تأثیر بستۀ آموزش روانی (یک بستۀ آموزشی 10 جلسه ای) بر الگوهای رفتار خودتخریب گرایانۀ دانشجویان دانشگاه هرات افغانستان انجام شد. مواد و روش­ها: پژوهش حاضر از نوع کمی است. ابتدا مصاحبه های بالینی با دانشجویان و متخصصین انجام گردید تا الگوهای رفتاری خودتخریب گرایانه شناسایی و بستۀ آموزشی تدوین شود؛ سپس از روش شبه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون به همراه گروه کنترل استفاده شد. جامعۀ آماری شامل دانشجویان دانشکده های حقوق، علوم سیاسی، اقتصاد، مدیریت و روان شناسی دانشگاه هرات افغانستان بود. در سال 1400، با استفاده از جدول گرچسی و مورگان، از 100 دانشجوی با احتمال رفتارهای خودتخریب گرایانه، 80 نفر انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (40 نفر) و کنترل (40 نفر) تقسیم گردیدند. از پرسش نامۀ سنجش رفتارهای خودتخریب گری محقق ساخته استفاده شد. بستۀ آموزشی شامل 10 جلسۀ آموزشی بود و روایی محتوایی آن تأیید گردید. مقدار ضریب آلفای کرونباخ برای پرسش نامه برابر با 836/0 بود. برای تحلیل داده ها از واریانس و کوواریانس استفاده شد. یافته­ های پژوهش: نتایج نشان داد که بستۀ آموزشی تدوین شده بر اساس تلفیق رویکردهای درمانی مانند رفتاردرمانی، شناختی-رفتاری، طرح واره درمانی، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و مراجع محور، تأثیر معناداری بر کاهش میانگین نمرات رفتارهای خودتخریب گرایانۀ دانشجویان گروه آزمایش داشت. مقدار P-Value برای تحلیل های اصلی برابر با 02/0 است که بیان کنندۀ تفاوت معنادار در رفتارهای خودتخریب گرایانه میان گروه های آزمایش و کنترل و اثربخشی مداخلۀ آموزشی است. مقایسۀ نتایج پس آزمون نشان داد که میانگین نمرات رفتارهای خودتخریبی در گروه آزمایش از 3/80 به 2/47 کاهش یافت، درحالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. اثربخشی این مداخلات در بهبود رفتارهای پرخطر و کاهش تمایل به خودتخریبی در گروه آزمایش تأیید گردید (P<0/05). بحث و نتیجه گیری: بستۀ آموزشی تدوین شده با استفاده از تلفیق چند رویکرد درمانی به طور معناداری رفتارهای خودتخریب گرایانه را کاهش داده و به بهبود الگوهای رفتاری و شناختی در دانشجویان کمک کرده است. این پژوهش نشان می دهد که استفاده از مداخلات چندبعدی و تلفیقی در درمان این نوع رفتارها مؤثر است و می تواند به عنوان روشی کارآمد برای کاهش رفتارهای پرخطر در دیگر گروه های مشابه نیز استفاده شود.

تبیین موضوع استفاده از قابلیت شهروندان در جوامع مختلف نقطه قوتی برای ارتقای جایگاه اجتماعی شهروندان و بالابردن امنیت در سطح جامعه می باشد. براین اساس هدف از انجام این تحقیق بررسی وضعیت مشارکت شهروندان در شهر هرات و تاثیر آن بر بالابردن امنیت و توسعه اجتماعی شهروندان است. این تحقیق از نظر هدف نوعی تحقیق کاربردی و از دیدگاه ماهیت، محور این تحقیق نوعی تحقیق توصیفی-تحلیلی می باشد. گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه ای و میدانی (پرسش نامه شهروندان) صورت گرفته است. به منظور رسیدن به این هدف بعد از جمع آوری داده های اولیه ای با بهره گیری از روش همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی، آزمون تی و مانند آن در نرم افزار SPSS رابطه بین متغیرها بررسی شده سپس با استفاده از روش Waspas و GIS تحلیلهای فضایی لازم پیرامون مناطق شهر هرات مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها یافته ها موید آن می باشد که از نظر وضعیت و تمایل به مشارکت شهروندان دو ناحیه دهم و نهم به ترتیب بالاترین و کمترین سطح مشارکت و از نظر شاخص های مربوط به توسعه اجتماعی ناحیه هفتم شهر هرات بالاترین امتیاز و کمترین آن را ناحیه نهم و نهایتا با توجه به شاخص های مربوط به امنیت شهری بیشترین امتیاز را ناحیه چهاردهم و کمترین آن را ناحیه دهم شهر بدست آوده اند. نتایج نتایج تحقیق موید آن می باشد که تمایل شهروندان به مشارکت در امور شهری از میزان بالایی برخوردار می باشد و این در حالی است که مسئولین امر نسبت به این مساله کم توجه بوده و از قابلیت و طرفیت شهروندان در برقراری امنیت و به تبع آن بالابردن توسعه اجتماعی جامعه غافل بوده اند که امر نیازمند بازبینی و توجه بیشتری می باشد.